Alloszczur

[baradwys]

wuna AMEN!

[Paulina87]

Ja od niedawna pracuję w sklepie zoologicznym i u nas nie jest zbyt dobrze. Co prawda szczury mają dobre warunki, ale nie są rozdzielane płciami i gdy zdecydowałam, że trzeba rozdzielić je 2 były już zaciążone. Natomiast nie sprzedajemy zwierząt byle komu, często wypytujemy o warunki, ja tłumaczę, że szczury to zwierzęta stadne i trzeba kupić 2, pokazujemy jaka klatka jest odpowiednia dla nich. Nie sprzedajemy zwierząt nieletnim.

Ja natomiast miałam szczury z zoologa i stwierdziłam, że nigdy więcej. Kropka miała nowotwór, przeszła 4 czy 5 operacji i ostatecznie musiałam ją uśpić.

Kolega miał szczurkę sklepową i po jakimś czasie dostała obsesyjnych napadów agresji, rzucała się ze wściekłością na rękę. Podejrzenie guza mózgu.

[ginger08051989]

[wuwuna]

[Asmena]

[ginger08051989]

[Paulina87]

Ja nawet jak przychodzi mateczka z dzieckiem i ogląda np takie malutkie klatki dla chomika to od razu tłumaczę, że lepiej kupić większą, że chomik musi mieć swobodę. To samo z królikami, ludzie pokazują małą klatkę taką jak dla małej świnki morskiej i pytają czy dla królika to starczy to ja od razu, że nie, chyba, że królik spędza cały dzień poza nią i pokazuję duże klatki.

Na warunki i zwierzęta w sklepie może i nie mam zbyt dużego wpływu, ale już na kupujących już jakiś tam wpływ mam.

[ginger08051989]

ja miała wpływ na warunki zwierząt bo szef nie miaszkał w mieście w kŧórym miał sklep więc mieliśmy wolną ręke,
to samo robiłam z klatkami, nie będe komuś pociskać że klatka 50 cm jest dobra dla królika tylko po to by miec większy utarg.
To samo było z sprzedażą kolczatek dla piesków itd.

[greenfreak]

I chwała takim sprzedawcom. Przy takim podejściu może i zwierzaki wciąż cierpią niewygodę, ale raczej już nie gehennę.

[AngelsDream]

Nie chcę zaśmiecać tematu adopcyjnego, ale parę ważnych rzeczy jednak chciałabym napisać.

W tym wątku: http://forum.szczury.biz/...der=asc&start=0 rozgorzała dyskusja na dość ważki temat, jakim bez wątpienia jest kompromis między ludzkimi preferencjami/zachciankami a dobrem zwierząt. Kiedy pozwolenie sobie na spełnianie marzeń jest dozwolone, a kiedy zakrawa na hipokryzję albo egoizm?

Myślę, że każdy ma własne przemyślenia, co więcej nie możemy nikomu narzucać własnej moralności, ale forum, które zrzesza miłośników szczurów powinno krzewić konkretne postawy i pochwalać odpowiedzialne decyzje.

W przypadku, w którym mamy młodego i samotnego szczurka, czy jest jakkolwiek uzasadnione to, że zwlekamy z decyzja o towarzystwie, ponieważ czekamy na konkretną odmianę? Czy jest szczere to, że najpierw wydajemy do adopcji szczurki, a potem bierzemy kolejne, bo marzył się nam dumbo?

Moim zdaniem w obu przypadkach wygrywa jednak ludzki egoizm, chociaż każdą sprawę trzeba rozpatrywać indywidualnie.

My też moglibyśmy adoptować, a jednak chcemy szczury z hodowli. Czy decyduje odmiana? Odrobinę. Rodzice? Bardzo. Hodowla? Jest istotna. Czas i konkrety? Są dla nas ważne.

Warto też nadmienić, że nie każdy może sobie pozwolić na duże stadko i wtedy dużo trudniej zrównoważyć to, o czym marzymy z tym, co powinniśmy zrobić.

[Asmena]

Ja przyznam się szczerze, każdy z SPSu to wie- wzięłam ostatnio dwie samiczki dla kolorków. Ot tak. Bo zakochałam się, bo zawsze marzyłam. Czy miałam wyrzuty sumienia? Jasne. Ale zmniejszają się, kiedy patrzę na nie, siedzące w jednej klatce z czterema samiczkami z laba.

[nezu]

Tak coś czuję, że za chwilę znowu będzie wrzask na hodowców, że gloryfikują i mają tylko rasówki, a bidom domu nie zapewnią i uważają je za gorsze.

W podkreślonym przez AD temacie, już coś takiego było.

[AngelsDream]

Asmena, my prawie rok temu zamykaliśmy przygodę ze szczurkami. Potrzebowaliśmy odetchnąć, nabrać dystansu, ochłonąć i przyznam, że również trochę zapomnieć? Co? Wizyty u weterynarza i serie, które czasem zwalały (szczególnie mnie) z nóg. Trudno mi było patrzeć na szczury innych osób, trzymałam się z boku, zwykle z dystansem. Aż w końcu przyszedł dzień, rozmowa i zapadła decyzja, że wracamy na dawną ścieżkę, choć - nauczeni doświadczeniem - pozostaniemy przy małym, kameralnym stadku, które przy dwóch psach będzie łatwo ogarnąć, tym bardziej, że oba czworonogi są proszczurze, chociaż w różny sposób. Czemu hodowla, a nie adopcja? Bo taka jest nasza wspólna decyzja, a powody do niej nie zawsze racjonalne.

[baradwys]

Cytat:

Kto z nas nie ma marzeń, albo zwykłej słabości do konkretnej odmiany

ode mnie: na jakiegokolwiek niebieskiego szczura czatowałam odkąd skończyłam lat 10! I pierwszym był Elvis, po 12 latach! Ale ja mogłam czekać

Asmena napisał/a:

Wiadomo, że do dwulatka lepiej dołączyć innego dwulatka, aniżeli szczurka dwumiesięcznego.

jeśłi nie chce się wygasić stada to lepiej młodszego, przykład? Dravenik
czasem nie warto stresować staruszka innymi szczurami, przykład? Smirnoff
Wiele zależy od samych szczurów i jak najbardziej od Nas. Jak to AngelsDream, napisała

AngelsDream napisał/a:

każdą sprawę trzeba rozpatrywać indywidualnie

[Nakota]

Jestem zdania, że jeśli miałabym samotną szczurkę, która potrzebowałaby natychmiast towarzystwa to nie wybrzydzałabym w kolorach. Adoptowałabym labinoska, kapturka czy husky, a dopiero później myślałabym o dumbo, rexach czy blutach. Dla mnie taka jest kolejność.
Na początku mojej szczurzej przygody adoptowałam szczury od szoomci, jako towarzystwo dla Sake i młodej Sakaci. Tak, Duszek jest syjamem i z tego względu zainteresowałam się adopcją, ale nie chciałam jej adoptować samej jak większość, tylko z koleżanką, "zwyczajną" husky. Pech chciał, że Pepsi odeszła, ale Duszkowi zapewniam dom po dziś dzień. Jest moją ukochaną alfą, mimo swej brutalności względem innych szczurów. I wiem, że zrobiłam dobrze. Nie mam wyrzutów sumienia, że "poleciałam" na kolor Duszka. Gdyby była kapturkiem, byłaby tak samo kochanym szczurem dla mnie. W moim obecnym stadzie jedyną wymarzoną, wyczekaną szczurzycą jest Anais. Jednakże czekałam na nią gdy miałam już stado czterech samiczek, a przez zawiłą sytuację trafiła do mnie wraz z siostrą, której w planach nie miałam. Reszta tak samo - szczury mimo importu, mimo rodowodów, kompletnie z przypadku, bo były wolne, a ja dla nich przepadłam I nie wstydzę się tego. Mam możliwość, mam stado to mogę "powybrzydzać" w kolorach.